Праграмы / Грамадзкі рэдактар

C.Алексіевіч: “На статысячныя мітынгі мы зьбіраліся ня дзеля эпохі мамоны”

02.06.2008 13:11

Аляксандар Уліцёнак

Тры гады таму Сьвятлана Алексіевіч атрымала галоўную літаратурную прэмію ЗША. Яе кнігі выдадзеныя больш як у 20 краінах сьвету, хоць у Беларусі ляўрэата шматлікіх міжнародных літаратурных прэміяў не друкуюць ужо 13 гадоў.

Цягам тыдня спадарыня Алексіевіч будзе дзяліцца думкамі і назіраньнямі пра тое, што адбываецца з намі зараз, а на пятніцу яна даручыла журналістам Свабоды падрыхтаваць перадачу на тэму “Чым жыве чалавек у сёньняшнім сьвеце”.

Сёньня Сьвятлана Алексіевіч разважае, чаму “чырвоны чалавек”, выхаваны за саветамі, застаецца і ў сёньняшнім дні, чаму савецкае мінулае вабіць нават маладое пакаленьне, ці ўсё ў тым часе было выключна чорнага ці шэрага колераў?

– У мінулым стагодзьдзі былі дзьве страшныя й энэргэтычныя ідэі: фашызм і інтэрнацыянальны сацыялізм у бальшавіцкім варыянце. Абедзьве пацярпелі паразу. Хоць бальшавіцкі сацыялізм пратрымаўся крыху больш.

Дзякуючы чаму? Атрымліваецца, нешта ёсьць у гэтай ідэі такое, што заварожвае людзей. Улічыце: яна захапіла лепшых, прыгожых. Уяўленьне пра гісторыю, што ўладу захапіла купка авантурыстаў, садыстаў і прымусіла мільёны жыць па-іншаму, – неразумнае, нікчэмнае.

Я дастаткова шмат займалася мэмуарамі пачатку стагодзьдьзя, гісторыяй рэвалюцыі і зразумела: усё да гэтага ішло, тут і трагічнае супадзеньне мэнтальнасьці, і нэндзы, і разрухі – працэс вельмі складаны… А ў выніку маем “чырвонага чалавека”.

Ён мне вельмі цікавы. Асабліва сёньня, у наш час, калі ў паветры выразны дух гаманца, нажывы, дух мамоны, калі ўсё падпарадкоўваецца страўніку, “двенадцатиперстной кишке”… На гэтым тле магу сказаць, напрыклад, што мне даспадобы жанчыны ваеннага пакаленьня – такіх прыгожых душ больш ніколі ня будзе. Гэта былі самыя цудоўныя людзі!

У тым нашым жыцьці, якое аддаляецца, было ўсё ж шмат моцнага і цікавага, высокага гістарычнага досьведу. Вось многія і сумуюць па тым часе. Прычым ня толькі старэйшыя, але й маладыя.

Бо гэты новы сьвет, той варыянт, які ў нас атрымліваецца (у нас жа не народна-дэмакратычная рэвалюцыя – гэта нейкі намэнклятурны капіталізм, або намэнклятурна-постіндустрыяльнае грамадзтва, ня ведаю, як лепш назваць) – гэта зусім ня тое, што мы хацелі. У імя чаго зьбіраліся некалі статысячнымі мітынгамі.

Атрымалася нешта іншае. Хацелі ў будучыню, а трапілі ў мінулае.

У мяне новая кніга так і называецца “Час second-hand: канец “чырвонага чалавека”.

Пракамэнтаваць (6)

Вы хацелі б выказацца?

Імя *

Горад

E-mail

Камэнтар *

Перш чым камэнтар будзе пасланы... правілы форуму

Камэнтары 1-6 (з 6)

Імя:: Пятрусь

02.06.2008 17:29

Беларусы не больш палахлівыя за іньшыя народы.

Дыктатуры ёсьць добра зарганізаванай, ды дыктатуры супрацьстаіць дэзарганізаваны беларускій народ ды афіцыйная апазіцыя.

Больш тут...

http://www.svaboda.org/content/Transcript/1119395.html

Шкада што на адну і тую ж тэму многа аднолькавых артыкулаў - атрымоўваюцца перапевы.

Імя:: Пятрусь

02.06.2008 17:38

"фашызм і інтэрнацыянальны сацыялізм у бальшавіцкім варыянце"

Дакладней нямецкі нацызм ды русскій імперыялізм у бальшавіцкім варыянце

Імя:: RADA

02.06.2008 18:51

To Пятрусь
А можа Вы пачнеце кніжкі пісаць і Вас будуць выдаваць у Нямеччыне, Японіі як Алексіевіч. А то вельмі шмат крытыкі, тэксту больш чым у аўтара артыкулу. Як кажуць, чаму ты такі малавядомы, калі такі разумны.

Імя:: Пятрусь

03.06.2008 09:38

RADA

калі словы Алексіевіч правакацыйныя ды вымушаюць да карэкцыі ды крытыкі, то нічога дзіўнага, што крытыка з абгрунтаваньнем складае больш за інтэрв'ю.

Глупасьць можна сказаць некалькімі словамі, а вось абвяржэньне глупасьці можа быць вельмі доўгім.

У гэтым інтэрв'ю Алексіевіч выступае палітыкам, а не літаратарам, таму і крытыку атрымоўвае па палітычным законам...

Чым больш замбіраваць беларускую нацыю тым, што яна нібыта страх мае, тым даўжэй будзе доўжыцца атрыманьне свабоды.

Прынамсі 30 адсоткаў наведвальнікаў сайту дастаткова незалежныя людзі, якія ў стане мысьліць без псэўдафілязофскіх штампаў ад Алексіевіч, ды адказалі на апытаньне, што няма ў душы беларуса нічога, на чым базіравалася б дыктатура - праўда.

Імя:: RADA

03.06.2008 16:14

Так адказалі, Пятрусь, 12 чалавек:)

Імя:: Яўген

03.06.2008 23:36

Беларусы - ня нацыя. Яны - НАСЕЛЬНІЦТВА.

Камэнтары 1-6 (з 6)